Waarom wordt Gay Romance een fenomeen in Frankrijk?

Als er één onderwerp is dat vandaag veel meer aandacht trekt van auteurs, evenals van lezers in de LGBT-community, dan is het ongetwijfeld de romance tussen homomannen. Gay romance wint tegenwoordig aan momentum en vereist daarom meer verduidelijking. Het lijkt vrij duidelijk en begrijpelijk dat sommigen graag willen weten waar Frankrijk staat op het gebied van gay romance en waarom zoveel auteurs in Frankrijk geïnteresseerd zijn in dit onderwerp.

Homoseksualiteit in de Franse literatuur

Wat je waarschijnlijk al weet, is dat homoseksualiteit of biseksualiteit aanwezig zijn in de literatuur. Het is een breed besproken onderwerp dat het voorwerp van groot debat is geweest, bijvoorbeeld in hedendaagse boeken. De studie van deze werken heeft ons twee ideologieën over homoseksualiteit doen begrijpen:

- Een externe gezichtspunt-behandeling, die zich identificeert met de perceptie van het publiek over acceptatie van homoseksualiteit, waarschijnlijk negatief.

- Een intieme gezichtspunt-behandeling, die grotendeels het liefdesleven en de seksuele ervaringen van homoseksuele of biseksuele individuen oproept.

In de Franse algemene literatuur verschijnen deze thema’s in vele meesterwerken. Sinds de oudheid werd de erotische relatie tussen mannen (gay) inderdaad gezien als een meester-leerling-relatie en lokte daarom geen controverse uit. Dit weerspiegelt zich in de teksten van Plato die pederastie oproepen. De vraag van de seksuele oriëntatie heeft echter de hele westerse beschaving beïnvloed en wordt bijgevolg een vraag die alle auteurs of schrijvers willen behandelen.

De perceptie van Franse auteurs over homo’s: de wereld van Gay Romance

De vraag „Is seksuele voorkeur een identiteit?“ heeft niet alleen sterke reacties uitgelokt binnen de homo-cultuur, maar ook de eis voor homorechten. Het taboe van homoseksualiteit werd een onderwerp dat door sommigen sterk werd bekritiseerd, maar ook ondersteund door een wereld waarin gay romance zeer ontwikkeld is. Franse auteurs of schrijfsters hebben eindelijk begrepen dat wat lezers leuk vinden in liefdesverhalen tussen mannen ongetwijfeld de diepte en gevoeligheid van het mannelijke geslacht is. Veel lezers willen het verhaal van zelfacceptatie begrijpen en voelen zoals bij de boeken van Steditions.

En toch, als deze vragen zoveel controverse blijven creëren en zoveel auteurs aanmoedigen om hun pennen te voeden met homoseksuele oriëntatie, dan komt dat omdat dezelfde heteroseksuele mensen met ironie blijven spelen. En dit is ongetwijfeld een factor die de integratie van homo’s in de samenleving ondermijnt, ondanks de onmiskenbare gemaakte vooruitgang. Het is gewoon moeilijk homo te zijn in een heteroseksuele wereld waar in het verborgene leven lijkt opgelegd. Dit alles suggereert discriminatie tegen homo’s. En dit is precies waarop de romans van diverse Franse schrijvers hebben gereageerd. Wat hebben deze auteurs gedaan?

De literatuur lijkt een perfect kanaal te zijn, in staat om verhalen van liefde tussen mensen van hetzelfde geslacht aan iedereen en in alle hoeken te leveren. Sinds enkele jaren breiden romantische relaties zich uit. Een feit dat het aantal auteurs vermenigvuldigt. Merk op dat de verschillende boeken geschreven door verschillende auteurs allemaal hetzelfde doel hebben en een gemeenschappelijk resultaat voor ogen hebben: de literatuur gebruiken om de archaïsche en onredelijke mentaliteiten van de samenleving, meer specifiek van heteroseksuelen, te veranderen.

Het is een feit, een doel dat erop gericht is een verenigde samenleving te vestigen zonder enige discriminatie op basis van seksuele oriëntatie. Om alle stereotypen van homofobie te bannen, alle horizonten te openen en in de samenleving een nieuwe dynamiek te vestigen van acceptatie van LGBT-bewegingen en een geest van delen.

De homo-community in Frankrijk: wat denkt Didier Lastrade?

„Zijn de homo’s naar rechts opgeschoven?“, dit is de vraag gesteld aan Didier Lastrade om zijn perspectief te krijgen op de gay pride in Frankrijk.

Didier Lastrade is journalist, activist en beroemd schrijver. Hij is auteur van verschillende boeken zoals Act Up. Une Histoire (Donoël, 2000) en ook Cheikh. Journal de Campagne (Flammarion, 2007). De auteur woont momenteel in Normandië aangezien hij Parijs in 2002 heeft verlaten.

Didier Lastrade, een belangrijke figuur in de homo-community, gaf, zoals we allemaal verwacht hadden, zijn versie over de vraag. Om het voor je samen te vatten, hij probeert uit te leggen dat homo’s lange tijd werden gezien als een minderheid die links geëngageerd, progressief en tolerant was. De prominente en verontrustende figuur van de homo-community gaat verder en bevestigt dat dit niet meer het geval is. De beroemde auteur probeert inderdaad aan te tonen dat in Frankrijk racisme terrein wint onder homo’s, en dat geldt ook voor heel Europa.

Hij vermeldt Europa om zich wat meer te concentreren op het geval Pim Fortuyn, de openlijk homoseksuele extreemrechtse leider in Nederland. Dit kan voor sommigen nieuw lijken, maar het is informatie die voor iedereen beschikbaar is, om te zeggen dat het geen geheim is. Het geval Pim Fortuyn lijkt aandacht te trekken, en hoewel ze een heteroseksuele vader heeft, heeft Marine Le Pen besloten het spel te veranderen door homo’s te omarmen. Merk op dat deze laatsten gemakkelijk worden meegesleept door haar fijne discours.

Didier Lastrade is nog lang niet klaar met de vraag aangezien hij zijn verklaringen verder uitdiepte en bevestigt dat in Frankrijk het egoïsme en de gewetenloosheid van bepaalde homopersoonlijkheden, om over schandalen te spreken, aan het publiek worden onthuld. Voor hem is de homo-elite, vervreemd of geobsedeerd door hun geld, prestige en privileges, grotendeels verantwoordelijk voor de verschuiving naar rechts van homo’s, symptomen van het razende consumentisme en individualisme dat de samenleving overneemt.

Geconfronteerd met al deze situaties, zou de literatuur op alle vragen kunnen antwoorden? Wel, ook al is het doel nog lang niet bereikt, gay romance heeft enorm veel voor zichzelf gedaan in Frankrijk. Een enorme inspanning en bijdrage tot het overschrijden van grenzen. Kan dit worden gezien als overdrijving van de kant van romanschrijvers? Jouw antwoord zou kunnen helpen deze afwijking te verhelpen.